در سیصد و سی و هفتمین جلسه رسمی شورای اسلامی شهر تبریز، طرح پیشنهادی رسول برگی با عنوان «هزار سال سرو و سروش» با قید یک فوریت مطرح و با رای قاطع ۱۳ عضو شورا به تصویب رسید. این طرح که با هدف گرامیداشت هزاره مقبرةالشعرا و بازگرداندن جایگاه واقعی این گنجینه تمدنی به اطلس فرهنگی کشور تدوین شده، نخستین گام عملی برای احیای نمادهای تاریخی تبریز در سپهر ملی است.
به گزارش شرح نگار؛ تبریز، شهر اولینها، در آستانه رویدادی بزرگ برای بازخوانی هویت تاریخی خویش قرار گرفته است. با تصویب طرح «هزار سال سرو و سروش» در صحن علنی شورای شهر، شهرداری تبریز مکلف شد اقدامات لازم برای دریافت مجوزهای ملی و برگزاری مراسم بزرگداشت هزارسالگی مقبرةالشعرا را آغاز کند.
رسول برگی، عضو شورای اسلامی شهر و طراح این پیشنهاد، در جریان دفاع از این طرح، ضمن ابراز گلایه از خلأ نمادهای هویتی تبریز در اسناد رسمی کشور، مقبرةالشعرا را فراتر از یک آرامستان، «فرهنگیترین نقطه تلاقی ادبای جهان» توصیف کرد.
وی با اشاره به جایگاه رفیع این مکان تاریخی که مدفن چهرههای درخشانی همچون اسدی طوسی، قطران تبریزی، همام تبریزی، شیخ محمد خیابانی و استاد شرح نگار است، تأکید کرد: اسدی طوسی نخستین فرد مدفون در این خاک نیست؛ بلکه این مکان بیش از هزار سال است که محفل ادب و فرهنگ بوده و حتی پیش از او نیز سرخاب، ملجأ اهالی فرهنگ بوده است.
این عضو شورای شهر با طرح پرسشی انتقادی خطاب به نهادهای سیاستگذار، نسبت به نبود نام و تصویر نمادهای اصیل تبریز (همچون ارک علیشاه، ربع رشیدی، بازار تبریز و مقبرةالشعرا) در اسناد هویتی ملی مانند گذرنامه، انتقاد کرد و این موضوع را ناشی از ناتوانی در معرفی پتانسیلهای فرهنگی این کهنشهر دانست.
برگی با بیان اینکه استاد شرح نگار به تنهایی ذهنیت جهانیان را نسبت به هویت آذربایجان تغییر داده است، تصریح کرد: ما دین بزرگی بر گردن داریم تا این ظرفیت عظیم را به دنیا نشان دهیم. برگزاری هزاره فردوسی در سال ۱۳۱۳ نقطه عطفی در تاریخ فرهنگی ایران بود و اکنون «هزاره مقبرةالشعرا» باید به یک رویداد ملی بدل شود.
با تصویب این طرح، انتظار میرود دستگاههای اجرایی ملی با نگاهی فراتر از مدیریت شهری، به مقبرةالشعرا به عنوان یک دارایی معنوی و ارزشمند تمدن ایرانزمین بنگرند و برای بازگرداندن سهم تبریز از حافظه تصویری و فرهنگی کشور، همراهی لازم را به عمل آورند.
